Ignacy Zieliński

Ignacy Zieliński urodził się 8 lipca 1871 roku w Łańcucie. Ukończył gimnazjum w Rzeszowie, a następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie w 1895 roku uzyskał dyplom doktora medycyny. Służbę wojskową rozpoczął w armii austro-węgierskiej jako lekarz. Pracował między innymi w jednostkach we Lwowie, Złoczowie, Czortkowie i Jarosławiu.

W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego i objął komendę Szpitala Okręgowego w Krakowie, a następnie Głównego Szpitala Wojskowego w Warszawie. Pełnił funkcję szefa sanitarnego we Lwowie. W 1922 roku zweryfikowano go w stopniu generała brygady, a w 1927 roku przeniesiono w stan spoczynku. Później praktykował jako lekarz chorób wewnętrznych, a w 1939 roku jako chirurg. Otrzymał między innymi Złoty Krzyż Zasługi. Zmarł 5 sierpnia 1955 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Ignacy Zieliński (generał)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.