Teodor Leszetycki

Teodor Leszetycki, znany także jako Theodor Leschetizky, urodził się 22 czerwca 1830 roku w Łańcucie. Był polskim pianistą, kompozytorem, pedagogiem i muzykologiem. Naukę muzyki rozpoczął w wieku pięciu lat, a jako dziewięciolatek zadebiutował we Lwowie, występując z miejscową orkiestrą prowadzoną przez Franza Xavera Mozarta. W 1841 roku wyjechał z rodziną do Wiednia. Tam uczył się gry na fortepianie u Carla Czernego, kompozycji u Simona Sechtera, a także studiował filozofię na Uniwersytecie Wiedeńskim.

W 1864 roku Anton Rubinstein powołał go do nowo założonego Konserwatorium w Petersburgu, gdzie kształcił pianistów. Wśród jego uczniów byli między innymi Ignacy Jan Paderewski, Artur Schnabel, Ignacy Friedman i Mieczysław Horszowski. Leszetycki koncertował w Rosji, Niemczech i Anglii jako pianista i dyrygent, a także komponował. Napisał ponad pięćdziesiąt większych utworów fortepianowych, dwie opery, koncert fortepianowy oraz miniatury fortepianowe. W 1878 roku wrócił do Wiednia. Zmarł 14 listopada 1915 roku w Dreźnie, a pochowano go w grobie honorowym na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.

Na podstawie artykułu „Teodor Leszetycki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.