Alfred Antoni Potocki

Alfred Antoni Potocki (1886-1958) był politykiem, posiadaczem ziemskim oraz czwartym i ostatnim ordynatem łańcuckim. Urodził się w Łańcucie jako syn Romana Potockiego i Elżbiety Matyldy Radziwiłł. Uczył się w domu i w Wiedniu, a następnie studiował w Magdalen College w Oksfordzie oraz we Lwowie. W 1922 roku posiadał majątki ziemskie o łącznej powierzchni 50 650 hektarów. W 1921 roku odziedziczył kolekcję dzieł sztuki i inne ruchomości po Mikołaju Potockim z Paryża.

W zamku w Łańcucie organizował bale, turnieje tenisowe i polowania, podejmował też zagranicznych gości. Był wiceprezesem Związku Jeździeckiego Małopolski Środkowej w Łańcucie i opiekunem klubu myśliwskiego Diana. W latach 1944 roku wywiózł z Łańcuta do Wiednia około 700 skrzyń majątku ruchomego; część zbiorów sprzedawał, by finansować swój tryb życia. Według relacji mjr. Adama Winogrodzkiego podczas okupacji niemieckiej gościł Hermanna Göringa i odmówił współpracy z Armią Krajową. W 1956 roku poślubił Izabelę Narkiewicz-Jodko. Zmarł we francuskim La Roche-sur-Foron, a jego prochy sprowadzono do Łańcuta w 2001 roku.

Na podstawie artykułu „Alfred Antoni Potocki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.